Ik ben iemand die altijd alles wil duiden. Iemand die overal een verklaring voor wil hebben. Waarom gebeurt nu X of hoezo is nu Y? Dit zit nu eenmaal in mijn systeem. Zo ook de aanleiding van deze post, want ik bedacht me laatst: waar komt mijn interesse in de tweede wereldoorlog nu eigenlijk vandaan? 

Ik zat in groep 8 van de basisschool toen we het Oorlogsmuseum in Overloon bezochten. Gek genoeg heeft dit bezoek niet mijn interesse aangewakkerd. Destijds vond ik de tanks en wapens indrukwekkend, maar er meer van weten? Nee niet echt. Het kwam allemaal iets later, in mijn herinnering het jaar erna.

Escape from Sobibor

4 mei van elk jaar staat iedereen rond 20 uur stil bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Daarna gaan de zenders los met oorlogsfilms. Zo ook RTL 5. Zij hebben namelijk echt een maand lang elke week een oorlogsfilm uitgezonden. Ik kan me namelijk herinneren dat ik toen op 12-jarige leeftijd de film Sobibor zag. Te heftig voor een ‘kind’ van die leeftijd. Maar goed genoeg om een bepaalde interesse te wekken.

Het jaar erna tijdens 4 & 5 mei heb ik De aanslag voorbij zien komen, maar ook The Longest Day. Wederom ging ook RTL 5 los met Guns of Navorone en ook Return to the River Kwai. Ik ben toen ook het boek de Aanslag gaan lezen, okay voor mijn leeftijd vrij lastig te begrijpen. Maar zowel het boek als de film zijn aanraders, nog steeds. Ik ben in die periode ook op vakantie geweest naar Luxemburg, waar ik bepaalde musea heb bezocht die indruk op me hebben gemaakt.

Band of brothers (2001)

Toen kwam Band of Brothers, een serie gebaseerd op het gelijknamige boek van Stephen E. Ambrose. De serie heeft best een goede indruk op me gemaakt. Ik ben uiteindelijk het boek gaan lezen en daarna alle andere boeken van Stephen Ambrose. Inmiddels heb ik de serie inmiddels 8 keer gezien en elke keer blijft de me raken.

Ik ben ook het boek Een brug te ver van Cornelius Ryan gaan lezen en al zijn boeken. Vandaag de dag staat mijn kast vol met boeken van Anthony Beevor, Cornelius Ryan, Stephen E. Ambrose en enkele andere auteurs.

In de jaren na Band of Brothers heb ik veel documentaires gezien, maar ik heb ook vrij veel boeken over de tweede wereldoorlog gelezen. Ik blijf het leuk vinden om me hierin te verdiepen.

Net die ene foto uit de Tweede Wereldoorlog

Ik heb twee jaar lang een jaarabonnement gehad op het Oorlogsmuseum in Overloon. En elke keer dat ik daar ben geweest na mijn allereerste bezoek sta ik stil op hetzelfde punt. We gaan nu toch nog terug in te tijd. De plek waar ik elke keer stilsta is de plek waar foto’s hangen van iemand met zijn armen achter zijn rug is opgehangen aan een touw.

Ergens dacht ik toen dat de tanks en al het andere grovere geschut indruk op me heeft gemaakt. Echter zijn het deze foto’s en het verhaal erachter, dat toen is verteld, die me zijn bijgebleven.